यो कार्यालयमा आउने र फर्कने समयमा कुनै नियम छैन। तर पनि झाओले अनुशासन कायम गरेका छन्। उनी प्रायः बिहान ८ देखि ९ बजेभित्र कार्यालय पुग्छन्। कहिलेकाहीँ राति ११ बजेसम्म त्यहीँ बस्छन्। कार्यालय सञ्चालक घर फर्कने बेला भएपछि मात्रै उनी बाहिरिन्छन्।

उनका अनुसार त्यहाँ आउने अरू मानिसहरू पनि अहिले उनका साथीजस्तै भइसकेका छन्। जागिर खोज्ने लगायतका काममा व्यस्त हुँदा त्यहाँ सबैले कडा मेहनत गरिरहेका हुन्छन्। अनि जब उनीहरू फुर्सदमा हुन्छन् त्यहाँ गफ, ठट्टा चल्छ र उनीहरू खेल पनि खेल्छन्। कहिलेकाहीँ आफ्नो काम सकेपछि उनीहरू साँझको खाना खान पनि सँगै जान्छन्।

समूह बनाउन मन पराउने झाओ यहाँ आउन थाल्नु भन्दा अघि भन्दा अहिले आफूले खुशी महसुस गर्न थालेको बताउँछन्।

४० प्रतिशत ग्राहक 'स्नातक गरेका'

शाङ्घाईकी सियाओवेन ताङले यो वर्षको सुरुमा 'प्रिटेन्ड टू वर्क कम्पनी'लाई एक महिनाका लागि आफ्नो कार्यस्थल बनाइन्। गत वर्ष विश्वविद्यालय स्नातक गरेकी २३ बर्सिया ताङले अहिलेसम्म पूर्णकालीन रोजगारी पाएकी छैनन्।

उनको विश्वविद्यालयको एउटा अलिखित नियम छ। स्नातक भएको एक वर्षभित्र विद्यार्थीले जागिर पाएको सम्झौता वा प्रशिक्षार्थी जागिरको प्रमाण पेस नगरे प्रमाणपत्र पाइँदैन।

ताङले विश्वविद्यालयलाई प्रशिक्षार्थीका रूपमा काम गरेको प्रमाणका रूपमा उक्त कार्यालयको दृश्य पठाइन्। तर वास्तवमा उनले त्यहाँ प्रशिक्षार्थी जागिर पाएकी थिइनन्। उनी त दैनिक शुल्क तिरेर मात्रै त्यो कार्यालयमा बस्न पाउँथिन्। त्यहाँ बसेर अनलाइन उपन्यास लेख्थिन् र त्यसबाट उनलाई केही खर्चको जोहो चाहिँ हुन्थ्यो।

"नक्कली नै गर्नु परेपछि ढुक्कसँग गर," ताङ भन्छिन्।